Alice Springs 1e Dag

’s Ochtends zijn we eerst nog naar East Point Bay gereden om te genieten van het uitzicht. Je had goed zicht op de Skyline van Darwin en over de stranden. Daarna auto afgetankt en weggebracht en de koffers al vast in gecheckt. Tijdens het wachten op het vliegveld wat gepuzzeld en gegamed. Om 14.25 gingen we de lucht in. Er was weinig bewolking en omdat het nu overdag was hadden we goed zicht op het land. Het was een uitgestrekte vlakte met dor land en wat boompjes. Weinig wegen te bekennen of rivieren. Het vliegtuig zat maar voor 2/3 vol. We hadden genoeg plek. Onderweg kregen we een heerlijke wrap te eten en een muffin bij de koffie.

Alice Springs heette voorheen Stuart. En was een dorpje met enkele 10-tallen inwoners. In 1871 is tijdens werkzaamheden voor telegraafverbinding ontdekte zij een bron. Deze bron heeft 1 v/d heren naar zijn vrouw vernoemd, Alice. In 1929 woonde hier ongeveer 100 mensen. Tot die tijd was de stad alleen bereikbaar met kamelen karavaan. Dat jaar werd het spoor naar Darwin geopend. En als dank voor de Afghanen die de kamelen hadden mee genomen hebben ze de trein de Ghan vernoemd. De trein rijdt 2x per week. In  WOII werd er verbindingsweg Stuart Highway aan gelegd.

Om ± 16.30 uur kwamen we aan op het vliegveld. Het was het enigste grote vliegtuig wat er stond en met een trapje liep je uit het vliegtuig. Het leek net of je in de jaren ’30 terug was en de tijd stil stond. Het vliegveld had maar 1 landingsbaan en klein gebouwtje waar douane was.. En erom heen alleen maar vlakte. De temperatuur viel ook tegen. Het was 10⁰ kouder (23⁰) en er stond wind. Ik was blij met mijn vestje.

Met een shuttlebusje werden we voor het ressort  afgezet. Een leuk huisje hebben we met uitzicht op grasveld en de bergen. Wat wel opviel is het prikkeldraad op het hek en een camera op het grasland gericht. Is dit voor de beesten of…? Na een bakkie koffie zijn we de stad in gegaan. De winkels zijn nog laat open, dus we konden nog wat boodschappen doen bij Cooles (soort C1000). Hierna gingen we op zoek naar specifiek restaurant Bojangles. Aan mensen gevraagd, maar die kwamen allen niet hier vandaan. Op een gegeven moment waren we bij Todd mall een winkelstraat waar nu ook markt was. Erg gezellig zag het er uit, maar we hadden honger. Verlengde van Todd Mall was Todd street en daar was het restaurant. Bojangles is een restaurant met een western look, inclusief klapdeuren. Aan het plafond hingen bankbiljetten en cowboylaarzen en bij de raam kant kon je op een zadel zitten. Ger ging naar de WC en het ruzie met de deur. De kruk zat links en rechts ging de deur open. WC bril was met prikkeldraad en handenwassen was ook een uitdaging. Als je de linker kraan open deed ging de rechter kraan lopen, lol. Het eten bestellen ging ook met hindernissen. Het barmeisje was vrij nieuw en wist weinig en Ger verstond de helft niet. Tijdens het eten begon de Karaoke met vele country klassiekers. Sonny was net blij dat hij er van verlost was, bij Apres ook elke week Karaoke. Maar de sfeer zat er in. Het eten was Australische kost (Krokodil, Kangaroe, gevulde kip) Helaas was mijn eten aan 1 kant aangebrand en de patat was koud en veel te zout. Maar we hadden wel genoten.

Bij maanlicht hebben we langs de Todd River terug gelopen. De Todd River is 98% van het jaar droog. Ondanks dat houden ze toch 1x per jaar een boot race met de voeten door de droge rivierbedding. Bij het Ressort was de politie druk aan het zoeken op het grasveldje. Waarschijnlijk niet zo´n veilig buurtje. Arm en Rijk leefd ook naast elkaar.

Na een bakje koffie nog een spelletje gedaan, voordat we gingen slapen.